پارت هفتاد و چهارم :

آژیر آمبولانس در نیمۀ روزی که سمت سیاهی شب می‌تاخت، زوزه می‌کشید و نت شومی بر پردۀ ساکت بیمارستان می‌انداخت.
دیگر لازم نبود برای دیدنش از راهرویی عبور کند که بوی الکل مشامش را می‌آزارد و مورفین بینی‌اش قلقلک می‌داد. دیگر لازم نبود روبه‌روی بخش مراقبت‌های ویژه بایستد و شاهد مرگش باشد. ساعت ملاقات تمام شده بود؛ او اما برایش اهمیتی نداشت.
پرستار با دیدن سلام زیر لبی ثابت و نگØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۳۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    آهیل محبی؟منظورتون ماهانه؟

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بله

    ۲ سال پیش
  • A-a

    0

    پس رازی بوده که برادر مهیار هم میدونسته وبه قتل رسیده.ممنون عالی وجالب👏👏👏🌸

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بله راز مشترک بوده ممنون از شما

    ۲ سال پیش
  • فاطی

    0

    و چه دردناکه بعضی وقتا حقیقتی که تلخه مثل زهرمار...امیدوارم داستان که رفت جای دیگه دست مهیار هم کوتاه بشه...والا

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    🥲❤️

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️